Prometeramos unha reportaxe especial de Halloween, e ademais temos preguntas que responder sobre a festa, e unhas cantas fotos para pendurar. Como axiña veredes, Halloween resultou para os maiores máis ben unha festa de difuntos. Qk

Miñas donas e meus señores, na miña vida puiden imaxinar que ía vivir nada semellante a miña experiencia americana do Halloween!!
O día de Halloween, amenceu neboento, ameazando con chuvia (algo case milagroso nestas terras). Prepareime para ir o High School co meu sombreiro de meiga (mercado a noite anterior no K-mart xunto con milleiros de persoas que buscaban os disfraces de última hora) e as miñas ultrasupermega gafas de sol (estas mercadas nun chiringuito de Venice Beach). No High School a metade da xente ía disfrazada, había dende ceras para pintar ata bailarinas e Sara Palins...  e un cemiterio cos nomes de científicos famosos mortos. Sen dúbida foi do mais divertido, tódolos profes estaban de moi bo humor e algúns incluso nos deron caramelos ou chocolatinas!!
E chegou a noite... e Benyapa (unha amiga do HS) convidounos a min e a outra rapaza a súa casa para ir a trick or treat. Paseino xenial!! Vestinme co meu traxe de meiga e alá marchei para a súa casa. Cando saímos a trick or treat aquilo estaba do máis animado. Milleiros de rapaces dende 3 anos ata 16 corrían pola rúa indo dunha casa a outra, puiden ver Dark Vaders, bolboretas... e as decoracións das casas eran xeniais, curradísimas, con musiquillas tenebrosas e zombis saíndo das tumbas. Cando rematamos voltamos a casa de Benyapa a disfrutar das nosas chocolatinas, e así rematou a miña noite de Halloween.
Pero e que isto é unha auténtica festa nacional, tódalas casas están decoradas e toda a xente o celebra!
Sen dúbida foi un Halloween auténtico e especial.



Einés

Estamos chegando xusto ao medio e medio da nosa estadía, Loli dando parolas no Oxy, eu palicando nos coloquios de Lingüística da UCSB, Minia facendo a excursión en barco de vela (TALL SHIP), e Einés preparándose para saír en Halloween. Andamos a tope!!

si, xa se que somos uns pesados pero e que...onte estiven dando unha charla (ou 'presentacion' como eles lle chaman aqui) en Occidental College, en LA. Sabedes quen estudou ali? pois claro, Obama!!! fixo ali os dous primeiros anos de universidade, antes de marchar a Columbia, e eles reivindicano moito como alumno seu. Ben, a marxe da anecdota so queria comentar un chisco iso dos 'colleges', que son universidades privadas que non imparten postgrado, e dicir, ali non se pode facer doutoramento. O campus de Occidental (eles chamanlle Oxy, xa sabedes que lles encantan as abreviaturas), idilico, seica alugan alguns edificios e xardins para vodas e para filmar pelis. A charla, moi ben, con cafe e cookies, estudantes que preguntaban e profes que ao final se quedaban un rato de cortesia a parolar e se despedian con moita xentileza e cerimonia dandoche a man. Todo moi agradable, grazas a Silvia e ao seu colega Robert, profe de Oxy, que o organizou. Contaronme que un curso en Oxy, con matricula e aloxamento, esta arredor dos 50.000 dolares. Para compensar, unha das alumnas que veu ao final a facerme preguntas resultou ser unha mexicana que ten unha bolsa dun programa de Bill Gates que lle financia toda a carreira. E o college, que imparte todas as carreiras, ten algo menos de 2.000 alumnos!!!
Non sabia moi ben se sentir envexa ou un chisco de repelus ante aquel invernadeiro onde se educaba con mimo aquela rapazada...


Preguntan que tal se ve por aqui o das eleccions. Abalamos entre o optimismo desaforado de moitos, a pose esceptica dalguns comentaristas matinais que se confesan irritados porque "parece que Obama xa esta escollendo a cor das cortinas da Casa Blanca" e o medo de moitos: seica hai unha opcion de voto anticipado por ordenador na que xa se detectaron fraudes. Para mais, toda a movida dos nazis eses que andaban a argallar un atentado. O FBI debe estara tope estes dias, o pais non aturaria outro magnicidio como os dos Kennedy.

Loli

Xa levaba eu algún tempo ca idea de escribir un artigo sobre as eleccións, xa che a data achegase e aqui o tema político atópase por todolos sitios: no High School, na urbanización... pero atención, parece ser que tamén no bus!!
Será mellor que me explique, todo isto ven porque o outro día iamos camiñando pola agradable State Street e vimos como un tenderete de cousas de Obama. Eu, que levaba xa tempo con ganas de mercar algunha camiseta ou algo de Obama (e xustamente o día anterior estiveramos buscando desesperadamente pola Obama Headquarters sen atopala), pareime alí. Moita cousa non e que tiveran pero Minia e mais eu non marchamos sen o noso correpondente pin, colocado despois na camiseta. Xa cando entrabamos nalgunha tenda a xente mirabannos e sorríannos, todo grazas o pin de Obama, pero o mellor foi cando vamos coller o bus para volver e o conductor (moi simpático) deixounos pasar GRATIS a Minia e a min por levar os pins!!! Morrimos ca risa. A si que Obama, grazas a ti entramos gratis no bus!!
E nada, ahi remata a histoia de como grazas a Obama pasamos gratis ao bus.
O día 4, toca eleccións, iso vai ser demasiado!!
A foto está sacada no campus da UCSB.
Próximas noticias electorais están por chegar.

YES WE CAN!!





Einés

*